![]() |
![]() |
|||
| terug naar: stel eigen cd samen... |
Mijn vogels laden hun snavels |
|||
Gedicht van: Lucebert
Uitgevoerd door: |
Mijn vogels laden hun snavels met gongslagen en ik kan snaren en water temmen met ijs praten met Shanghai en Aden ja ik ben een phase van pijlers onder een zinkend lichaam nog ik geur temidden van de duizend kinderlijk beweeglijke winden maar mijn ogen reeds zeemeerminnen twee in een ijskast nog ik zit rustig in mijn gebroken schommelende gondel van onweerswolken maar reeds sneeuwt en hagelt mijn vrees een matte schetteraar van porselein kom nu die op de hoek van de straat in een koepel bloemen aankleedt met mantels van vleugels en meel veel is veel gaat verloren de taal dode takken in de keel en het lichaam is een uit ijs slaande brand verbrand mij ...als brieven brieven op de bodem van een bokaal bokaal brandende wijn |